Loader

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Λ.ΛΑΖΑΡΟΥ – ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ TASTE ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2026 (City Mag)

«Η θάλασσα ήταν το πρώτο μου σχολείο», μας λέει ο Λευτέρης Λαζάρου. Στα καράβια, όπου ταξίδευε από μικρός με τον πατέρα του, έμαθε να παρατηρεί τον καιρό, να σέβεται το ψάρι και να αναγνωρίζει τον κόπο του ανθρώπου που το φέρνει στο τραπέζι. Από τον Πειραιά μέχρι το Βαρούλκο, αυτή η μαθητεία καθορίζει ακόμη τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει και αναδεικνύει την πρώτη ύλη του.
Όταν τον ρωτάμε τι τον οδήγησε να γίνει πρεσβευτής της SOUROTI, μας μιλά για την επίσκεψή του στην ιαματική πηγή. Εκεί γνώρισε τους ανθρώπους που τη φροντίζουν και συζήτησε με τους επιστήμονες που την παρακολουθούν συστηματικά. Στη δουλειά τους αναγνώρισε μια αρχή της δικής του κουζίνας. Για να αναδείξεις αυτό που σου δίνει η φύση, χρειάζεται πρώτα να το προστατεύεις. Με αφορμή τα 110 χρόνια της SOUROTI και τα σχεδόν 40 του Βαρούλκου, μιλά για το πώς δύο ελληνικές διαδρομές εξελίσσονται διατηρώντας τον δεσμό τους με τον τόπο όπου ξεκίνησαν.
Η κουβέντα φτάνει έτσι στο μέλλον της ελληνικής γαστρονομίας και σε μια επιλογή που συχνά κάνουμε από συνήθεια. Με πόση προσοχή διαλέγουμε το νερό που βάζουμε στο τραπέζι μας;

1.  Μεγαλώσατε στον Πειραιά, δίπλα στη θάλασσα, και από πολύ νέος ταξιδεύατε στα καράβια μαζί με τον πατέρα σας. Πώς διαμόρφωσαν αυτές οι εμπειρίες τον μάγειρα που γίνατε;

Η θάλασσα ήταν το πρώτο μου σχολείο. Πριν μάθω τεχνικές, έμαθα να παρατηρώ. Να σέβομαι τον καιρό, το ψάρι, τον κόπο του ανθρώπου που το φέρνει στο τραπέζι. Στα καράβια κατάλαβα ότι η μαγειρική δεν είναι πολυτέλεια· είναι ανάγκη και φροντίδα. Είναι να δώσεις αξία σε λίγα, σωστά υλικά. Ο Πειραιάς και η θάλασσα με έμαθαν την αλήθεια της πρώτης ύλης. Και αυτή η αλήθεια με ακολουθεί μέχρι σήμερα σε κάθε πιάτο.

2.  Σε μια εποχή κατά την οποία η βιωσιμότητα και η προστασία των θαλάσσιων πόρων γίνονται επιτακτικές, ποια ευθύνη έχει ο σύγχρονος σεφ απέναντι στην πρώτη ύλη και στον καταναλωτή;
Ο Μάγειρας σήμερα δεν μπορεί να σκέφτεται μόνο τη γεύση. Έχει ευθύνη απέναντι στην πρώτη ύλη, στον τόπο και στον άνθρωπο που θα καθίσει στο τραπέζι του. Πρέπει να ξέρει τι επιλέγει, από πού έρχεται, πότε πρέπει να το χρησιμοποιήσει και πότε πρέπει να πει «όχι». Η βιωσιμότητα δεν είναι μόδα. Είναι σεβασμός. Αν θέλουμε να συνεχίσουμε να μαγειρεύουμε με αληθινά υλικά, πρέπει πρώτα να τα προστατεύσουμε.

3. Η Σουρωτή γιορτάζει 110 χρόνια ιστορίας, ενώ το Βαρούλκο πλησιάζει τα 40. Ποιες κοινές αξίες αναγνωρίζετε σε δύο ελληνικές διαδρομές που άντεξαν και εξελίχθηκαν μέσα στον χρόνο;

Οι διαδρομές που αντέχουν έχουν πάντα ρίζες. Η Σουρωτή έχει την πηγή της. Το Βαρούλκο έχει τη θάλασσα και την ελληνική πρώτη ύλη. Και οι δύο πορείες χτίστηκαν με συνέπεια, με πίστη στην ποιότητα και με σεβασμό στην αυθεντικότητα. Δεν άντεξαν επειδή έμειναν ίδιες. Άντεξαν επειδή εξελίχθηκαν χωρίς να χάσουν την ψυχή τους. Αυτό είναι πολύ σημαντικό: να προχωράς μπροστά, αλλά να ξέρεις πάντα από πού ξεκίνησες.

4. Τι σας οδήγησε στη συνεργασία με τη Σουρωτή και τι σημαίνει για εσάς να είστε πρεσβευτής μιας ιστορικής ελληνικής μάρκας;

Όταν μου μίλησαν για τη Σουρωτή, ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα. Και όσο περισσότερο μάθαινα, τόσο καταλάβαινα ότι δεν είχα φανταστεί πόσο πολύτιμο είναι αυτό το νερό. Όταν επισκέφθηκα τη Σουρωτή, είδα τον τόπο, την πηγή, τους ανθρώπους της εταιρείας. Μίλησα με επιστήμονες που παρακολουθούν συστηματικά και κάνουν εβδομαδιαίους ελέγχους, όχι τυπικά, αλλά με πραγματική ευθύνη, για να προστατεύουν αυτή τη μοναδική ιαματική πηγή.
Εκεί κατάλαβα κάτι που για μένα έχει μεγάλη σημασία. Εγώ, σε όλη μου τη ζωή, αναζητώ την καλή πρώτη ύλη. Τη σέβομαι, την προστατεύω, προσπαθώ να μην την αλλοιώνω, να την αναδεικνύω όπως της αξίζει. Και στη Σουρωτή είδα ακριβώς αυτό: μια πρώτη ύλη που την έχει δημιουργήσει η φύση και ανθρώπους που τη φροντίζουν με σεβασμό.
Γι’ αυτό η συνεργασία αυτή μου φάνηκε αληθινή. Γιατί δεν είναι απλώς μια συνεργασία με ένα προϊόν. Είναι μια συνεργασία με μια πηγή, με έναν τόπο, με μια ιστορία και με ανθρώπους που πιστεύουν στην αξία αυτού που προστατεύουν. Και κάπως έτσι κατέληξα σε μια πολύ απλή σκέψη: όπως δίνουμε σημασία στην πρώτη ύλη που τρώμε, ήρθε η ώρα να δώσουμε σημασία και στο νερό που πίνουμε.

5. Μια φυσική πηγή με ιστορία χιλιάδων ετών και ένας σεφ που έχει αφιερώσει τη ζωή του στη θάλασσα συναντώνται γύρω από το ίδιο τραπέζι. Τι θέλετε να κρατήσει ο επισκέπτης από αυτή τη συνάντηση και ποιο θεωρείτε ότι είναι το μέλλον της ελληνικής γαστρονομίας;

Θέλω να κρατήσει ότι το καλό τραπέζι δεν είναι μόνο το πιάτο. Είναι όλα όσα επιλέγουμε να βάλουμε μπροστά μας: το ψάρι, το ελαιόλαδο, το αλάτι, το νερό. Η ελληνική γαστρονομία έχει μέλλον όταν σέβεται την πρώτη ύλη της και την ιστορία της, αλλά δεν φοβάται να μιλήσει σύγχρονα. Έχουμε θάλασσα, γη, πηγές, ανθρώπους, μνήμη. Το μέλλον είναι να τα αναδείξουμε με αλήθεια, μέτρο και ποιότητα.